Normandië

Met het vele thuis werken, is in de vakantie er even op uit trekken goed voor het gemoed! Nog meer dan anders!

Na de feestdagen trokken we vijf dagen naar Luc-sur-Mer in Normandië. We huurden er een knus appartementje: klein, proper, in een iets ouder gebouw, vlak aan zee. Weinig op aan te merken.  

Wegens omstandigheden konden we niet zo vroeg vertrekken als we anders doen. Dus reden we rechtstreeks naar onze bestemming, met een korte tussenstop om de belegde broodjes te verorberen. Kort na vier uur kwamen we aan, konden we beginnen uitladen, uitpakken en nog wat boodschappen doen. 

vakantiehuisje/appartementje Normandië, Luc-sur-Mer

Luc-sur-Mer

 

De eerste voormiddag, na een stevig ontbijt met stokbrood, croissants en donuts, trokken we op een korte verkenning door de badplaats Luc-sur-Mer. Het plaatsje is bekend voor de walvis die er ongeveer honderd jaar geleden aanspoelde. Zijn skelet staat uitgestald in het gemeentepark. Als je er toch verblijft, moet je het toch eens gezien hebben. 

Hoogtepunt

De golven van de zee bij vloed, springtij en een stevig windje. Daar genoten we optimaal van in Luc-sur-Mer, Gold Beach, Juno Beach en zeker maar niet minst Etretat!

Wat gaan we ons herinneren?

Een nieuw gezinsspel: "presidenten". 

Motto van de trip

"Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kledij!"

Tip

Check de getijden om de landingsstranden te bezoeken. Dan zie je waarschijnlijk, of normaalgezien, iets meer dan wij die bijna alles bij vloed gingen bezoeken.

Kostprijs van vijf dagen Normandië

(in januari 2022 voor 2 volwassenen en 3 kinderen onder 10 jaar) 

  • accomodatie: 244,17 euro

  • boodschappen: 333,54 euro

  • 1 x diner op restaurant: 74,00 euro

  • péage: 2 x 30,00 euro

  • TOTAAL: 711,71 euro

skelet van een aangespoelde walvis in Luc-sur-Mer, Normandië

Na een rondje in het verzorgde gemeentepark de verschillend gekleurde pauwen spotten en even binnenwippen in de kerk stopten we nog bij de plaatselijke slager. Dat was een attractie op zich. Bij ons liggen de kippen immers niet meer met kop en ingewanden in de toog. Het kuisen ervan wordt tevens uitgevoerd op de kapblok in de winkel zelf. De kindjes keken hun ogen uit!

slager in Luc-sur-Mer, koken op vakantie

Rolschaatsen

 

Je kan natuurlijk niet naar Normandië gaan zonder een bezoekje aan de landingsstranden. We verbleven op ongeveerd twee kilometer van Sword Beach, het meest oostelijke van de landingsstranden. Gezien rolschaatsen leuker is dan wandelen, trokken de kinderen de inlineskates aan voor een tripje langs de dijk van Luc-sur-Mer, langs de kliffenkust tot Sword Beach... en terug... 

rolschaatsen naar de landingsstranden, van Luc-sur-Mer naar Sword Beach

De landingsstranden

 

We brachten de kinderen wat de geschiedenis van de omgeving bij. Aangezien dit op hun leeftijd toch wel serieuze stuff is en op zich ook "saai" deden we een roadtripje langs de belangrijkste locaties op één dag. Ik denk dat je er eigenlijk gemakkelijk vijf dagen kunt over doen als je geïnteresseerd bent, er meer in detail op in gaat... 

Gold Beach, Juno Beach, Omaha Beach, Utah Beach, de Duitse militaire begraafplaats in La Cambe, Pointe du Hoc (heel indrukwekkend als je inbeeldt hoe het er daar aan toeging), de piloot die aan de kerktoren bleef hangen in Saint-Mère-Eglise (dit vonden de kinderen dan weer leuk), le batterie d'Azeville... Het werd een drukke, lange dag!

Wat wij op voorhand niet deden, was de getijden checken en dat kan je beter wel doen. We zagen de meeste stranden bij vloed of zelfs springtij. Op zich wel spectaculair maar je mist wel wat. Bij eb zouden op sommige stranden overblijfselen van de landing te voorschijn komen. Dat hebben wij niet gezien. 

Schelpen verzamelen

 

Na een drukke, "leerrijke" dag werd een ontspannend stranddagje ingepland. Yep, de eerste week van januari, midden in de winter... Eerst stopten we even aan het strand van Ouistreham en verzamelden er een zak schelpen. Verbazingwekkend hoeveel mooie, grote, bijzondere schelpen je er langs de branding vindt. 

schelpen verzameln in Ouistreham, Normandië, Frankrijk

Picknick, verstoppen in de duinen, zandkastelen bouwen

 

We vervolgenden onze weg naar de andere kant van de monding van de Orne in zee, Plage de la Redoute. Van de parking kom je via een moerasachtig stukje natuurgebied, een bunker en wat duinen aan het strand. 

We zochten wat beschutting achter de duinen en wat duingras en stilden eerst de honger. Verstoppertje spelen in de duinen, een groot zandkasteel  bouwen en terug versieren met schelpen daar gevonden. 

"Enjoy the simple things in life"

Laatste ontbijt, via de Pont de Normandie naar Etretat

 

De laatste dag: inpakken, opkuisen en poetsen. Tegen 10 uur waren we netjes op tijd buiten. De auto was al volgepakt maar zelf passeerden we nog even langs de bakker en ontbijtten we nog op de dichtste golfbreker. Een mooie locatie. Na een kwartiertje kregen we wel wat koud en sprongen we de auto in, richting België terug. 

picknick, ontbijt in Luc-sur-Mer, Normandië, Frankrijk

 

Gewoon een brug waar je overrijdt onderweg maar... een brug heeft toch altijd wat... le Pont de Normadie. 

Pont de Normandië, Brug van Normandië, reizen in Europa

 

Een tussenstop in Etretat. Dat was het plan. Eens geparkeerd en klaar om de picknick uit de koffer te halen en ons in te pakken met handschoenen, mutsen en sjaals begin het, naast de hevige wind die er al stond, ook nog te hagelen. Iedereen terug in de auto! Om daar het laatste stuk stokbrood, nog een ontbijtkoek en wat beleg naar binnen te spelen. De hagelbui was gelukkig van korte duur en goed gekleed zetten we pas naar de kust. 

Vanop de dijk daalden we af naar het keienstrand om toch nog dichter bij de indrukwekkende, hoge golven te komen. Af en toe verrast als de zee toch iets dichterbij kwam dan we voorzagen. 

springtij in Etretat, krijtkliffen van Frankrijk

 

Van op het strand heb je een mooi zich op de krijtkliffen aan beide kanten maar wij wilden ook de klif zien die beschreven wordt als een olifant die de zee in stapt. De kliffen hebben allemaal namen en die van de olifant is "Manneport". Die wilden we dus zien en vervolgens wilden we er ook opstaan. 

Aan de zuidelijke kant van de dijk stapten we dus de trappen op: mooie uitzichten, indrukwekkende krijtrotsen, een vreemde kleur van de zee, wilde golven, een kapelletje helemaal bovenop de klif aan de andere kant van Etretat... misschien wel het hoogtepunt van de reis!